طوفان
من
غنچه ای
اسيرم در
سرزمينِ
تکبير
من
قطره ای از
آبم
در منجلابِ
تزوير
من
ذره ای غبارم در
تنگ بادِ
تقدير
من
آدمی حقيرم در
بندِ زور وُ
تزوير
من
اندکی پشيزم با
کوله بارِ
تقصير
اما
بس است برايم اين
دينِ شوم وُ
تکفير
تهديد
نميپذيرم حتی
بنامِ تقدير
ای
ذره های
ايران ای
قطره های
باران
در
هرکجا که
هستيد
با يکدگر و
يکجا
موجی
بپا بداريم کوهی
بنا گذاريم
گردبادِ
تلخِ دين را
طوفان سپر
نماييم
شعر از عبدالرضا حيدری