پيوست: بيانيه اخطار

هم ميهنان گرامی

" جبهه نجات" پيرو بيانيه صادره در تاريخ 07.09.2004، تحت عنوان اخطار ، که در تارنمای جبهه نجات نيز برای مطالعه مجدد هم ميهنان در آدرس زير موجود ميباشد، اعلام ميدارد:

http://www.humanitary.ro/e81.html

متأسفانه دوباره سياستمدار نماهای نادان، در کمبودِ موضوع برای سخن درازی و روضه خوانی و مطلب نويسی بسر ميبرند و شاهديم که دوباره مصدق و واقعه سياه 25 مرداد را سپر کرده و به هذيان گويی مشغول شده اند.

اگر در مقابلِ اينگونه افراد که البته با تاکتيکهای مرموز و پشتِ صحنه خود، بعضيهايشان از زبانِ مشروطه نيز سخن ميگويند، سکوت کنيم، فکر ميکنند که حق با آنهاست و يا پاسخی برای دادن نداريم؛ اگر پاسخ دهيم، ميگويند که از هدف اصلی که سرنگونیِ جمهوریِ اسلامی است، دور شده ايم و موجب نزاع بينِ اپوزيسيون گرديده ايم؛ اگر برای سرنگونیِ جمهوری اسلامی، سعی در کنار گذاشتنِ اختلافات کنيم و دعوتِ به اتحاد از آنها کنيم، آنرا به معنای تأييد اراجيفشان می پندارند.

تکليف چيست؟!!!!

اين مليونِ بی مليت، هنوز بر حقانيتِ دروغينِ خود در مورد مصدق و کودتای 25 مرداد و غيرِ ملی بودنِ قيامِ مردمی و ضد کودتای 28 مرداد، پافشاری ميکنند و شايد دليل اينست که نتوانستند زودتر فاجعه ای را که در بهمن 1357 بسرِ ملت و ميهن آمد، بدليلِ هوشياریِ مردم، عملی کنند.

" جبهه نجات" ، مصدق را صفحه ای از تاريخ ايران ميداند؛ ولی آيا آن صفحه ای سياه بود و يا سفيد، زمانِ بحث، اکنون نيست و اگر سکوت کرده ايم نه به معنای تأييد اين نادانان است، بلکه نميخواهيم در بازیِ سياهِ اين نالايقان وارد شويم.

نه مصدق را ميشود دوباره از گور در آورد و متأسفانه نه شاهِ فقيد، دوباره زنده ميشود.

گذشته مهم است، ولی هم اکنون، مشکل اساسی، زمانِ حال و جمهوریِ اسلامی و آينده ملت و ميهن ميباشد.

بگذاريد که مردگان در قبر آسوده بيارامند، هرچند که خائنانِ خودفروخته به روس و انگليس( توده ايها و مليون و ... ) در قبر نيز آرامش نخواهند داشت و نام آنها لکه سياهی خواهد بود.

همچنين به آنانی که در دو جبهه مختلف ميرقصند و خود نيز نميدانند چه ميگويند و چه ميخواهند، اخطار ميکنيم که با ديوانگيهای خود، بيشتر از اين حافظِ تداومِ رژيم نباشند و بهتر است کنار کشيده و سياست را در اختيار سياست دان دهند و ازينروست که از شما آقايانِ همايون، مدنی، نوريزاده، فاطمی، اويسی و ...... که وضعيتتان بر همه کس معلوم است، ميخواهيم که ملت و ميهن را به حال خود گذاريد و با شما وداع ميگوييم.

عبدالرضا حيدری

به يزدانِ پاک وُ به ايران قسم به نيکی وُ صلح وُ به وجدان قسم

به کورش، به آرش، به ايمان قسم به زرتشت، کهن دينِ ايران قسم

به مردانِ گمنامِ ايران قسم به کاوه، علمدارِ ايران قسم

به دشت وُ به دريا وُ کيهان قسم به تاريخِ پُر مهرِ ايران قسم

به ايران، همان جانِ جانان قسم به مردادِ پُر شورِ ايران قسم

به هر برگ وُ هر گُل وَ هر ذره ای به آن پاک هوای شميران قسم

به ميراثِ پُر ارجِ شاهان قسم به هر گوشه از خاکِ ايران قسم

قيامِ امرداد بپا ميکنيم وَ ميهن دوباره رها ميکنيم

شعر ازعبدالرضا حيدری

موضوع:براندازی

تاريخ:01.11.2004

جانباختگان، معلولين، شکنجه شدگان، زندانيان و سايرِ اقشارِ ملتِ تحت ظلممان، بی تفاوتی و سکوتِ ما را نخواهند بخشيد.

در بهمن ماه 1357، ميهنمان محکوم به تباهی، توسط ملايان و ديگر روشنفکرانِ خائن و قشرِ زود باور و ساده لوح گرديد و حکومتی را که از مرگ قدرت ميگيرد و ميکشد تا زنده بماند و عطشِ خود را با خون آشامی سير ميکند، روی کار آوردند و شاهدِ نتيجه و نشانه های بهشت موعودِ اين حکومتِ ننگين، که اقتصادی پوسيده، رشوه خواری، اعتياد، فحشا، کشتار و .... است، هستيم و آن ايرانِ نوينی را که با سرعت بسوی تمدنی بزرگ گام برميداشت، به سننِ پوسيده و واپسگرای 14 قرنِ پيشِ جزيره العرب سوق دادند؛

و هم اکنون، سنگين ترين و دشوارترين وظيفه، بعهده ميهن پرستانِ اصيل است، که حق بگوييم و حق و حقيقت را به ميهنمان بازگردانده و مستقر سازيم.

حق و تروريست در جنگند و بايد حق پيروز شود؛

شهريار ايران، بايد رهبر معنوی و عملیِ اين جنگِ ملی باشند و پيرو رهنمودهای ايشان، وظيفه داريم که در يک دست، پرچمِ سه رنگِ شير و خورشيد و دستِ ديگر را برای فشردنِ دستهای ديگر همسنگران و انسجامِ بيشتر و اتحاد به يکديگر داده و زبان را برای فريادِ يکپارچه آزاديخواهی بکار برده و سوگند ياد کنيم که تا روزِ آزادیِ ملت و ميهن، از پای نخواهيم نشست.

پيوست: بيانيه اخطار

کيوان زيادلو