تاريخ: 07.10.2004

کذب انديشی، کذب گويی و کردار ناروا به همراه می آورد و در بسياری موارد، هضمِ اين کذب گوييها و مزخرفات، سوء تغذيه و سوء هاضمه غير قابل بازگشت و دائمیِ فکری و معنویِ اين نادان را به همراه می آورد.

ازينروست که شاهديم که اين دروغ پردازان، خود نيز در دامِ دروغهای خود افتاده و کم کم به آنچه ميگويند، باور ميکنند و بر اساس اين باورِ کذبِ خود، هر صدای ديگری را در گلو خفه ميکنند.

نشانه واضحِ اين نوع برخوردها ، بيش از همه جا، در بينِ سران رژيمِ جمهوری اسلامی مشاهده ميشود.

نظامی که بيش از همه کس جنايت و کشتار ميکند ولی با کمالِ پرروئی، حکومتها و ملتهای ديگر را به تروريسم محکوم ميکند.

حکومتی که با استناد به دين، ميگويد همه مخالفان را بايد از دمِ تيغ گذراند و سپس ديگران را جنايتکار و خود را معصوم معرفی ميکند.

يکی از عوامل موجوديتِ چنين حکومتهايی، خرافه پردازی و قبولِ آسان اين خرافات از سوی بخشی از ملت ميباشد؛ پس تنها و يا اولين گام برای نجات، طرد و دوری از خرافات ميباشد.

کيوان زيادلو