موضوع: رسانه ها

تاريخ: 07.09.2004

پيوست: ----------

با درود

" اتحاد جهانی ايرانيان هوادار پادشاهی پارلمانی"، با تمامِ توانِ خود، در راه رهايیِ ميهن و استقرارِ مردم سالاری گام بر ميدارد، ولی عليرغم برنامه ها و طرحهای تخصصی بسياری که برای براندازی و دورانِ بسيار حساسِ بعد از آن دردست دارد، در اين مسير به دليلِ برخی محدوديتها و کمبودها، آنگونه که پسنديده و دلخواه است، موفق به معرفی و عنوانِ اين برنامه ها در سطحی عمومی نگرديده است.

يکی از اين کمبودها، عدم دسترسی به رسانه ها ميباشد، که البته با مشقاتِ فراوان برای ايجاد تعادل و برطرف کردن و جبرانِ قسمتی از اين کمبود، بخشِ عظيمی از تبليغات و آگاهی رسانيهای خود را توسط اينترنت به انجام ميرساند، که البته واقفيم که تشديد آن به هر ميزان، با تواناييهای ارتباطیِ رسانه های تلويزيونی و راديويی قابلِ مقايسه نيست.

ازينرو" اتحاد جهانی ايرانيان هوادار پادشاهی پارلمانی" به دفعات خواستارِ حمايتِ رسانه ها گرديد، که در بسياری موارد به اثبات رسيد که برای برخی از رسانه ها، ارزشِ و محتوای پيامِ يک گروه و يا شخص، اهميتی ندارد و مهم آنست که چه کس بيشتر پول ميدهد و البته اتحاد جهانی چنين پولی را برای تحريکِ غريزه ميهن پرستی مسئولينِ اينگونه رسانه ها ندارد.

اجباری نميکنيم ، و هر تلويزيونی مسئوليتِ برنامه های خود را دارد، ولی شايد بهتر باشد که مسئولينِ اين تلويزيونها نيز که صبح تا شب به همه عالم و آدم انتقاد ميکنند و ممکن است در بسياری موارد نيز حق داشته باشند، خود را عقلِ کل تصور نکنند و توانايی انتقادپذيری را نيز داشته باشند.

نمونه پر واضحِ يکی از اين انتقادات، زير پا گذاشتن اصلِ اولِ مردم سالاری، که جدايی دين و سياست است، ميباشد .

چگونه است که يک تلويزيونی که خود را سياسی ميداند، بخش زيادی از برنامه های خود را به تبليغات دينی و آميزشِ آن با سياست اختصاص ميدهد.

در اين برنامه ها، يکی تبليغ از اسلام ميکند؛ ديگری تبليغ از مسيحيت؛ بعضيها از اسرائيل به دليلِ ظلمهايی که به يهوديان ميشود، سخن ميگويند و يا حمايت ميکنند؛ کمونيستها به تمامی مذاهب و باورهای معنوی و ذاتیِ انسانها و اديان، لبخندِ تمسخر ميزنند، ولی هيچکس توجه نميکند که در ايران، ظلم فقط به مسيحی و يا فقط به کمونيست و يا فقط به يهودی و يا فقط به مسلمان نميشود، بلکه ظلم به تمامی ايرانيان با هر باوری که دارند ميشود و فقط آزادی ميهن و ملت، بدون درنظر داشتنِ دين و يا آئينِ خاصی، ميتواند آزادی همه آنها را به همراه بياورد.

"اتحاد جهانی ايرانيان هوادار پادشاهی پارلمانی"، يک تشکل سکولار است و آن يعنی سياستِ بدور از دين و نه سياستِ ضدِ دين.

ازينروست انتقاد ما به رسانه ها: بس کنيد و دين را رها کنيد و نگذاريد که هيچ دين فروشی از آب گلالود، ماهی بگيرد و دينِ خود را به مردم بخوراند.

مگر قرار نبود سياست را با دين نياميزيم و مگر مشکلِ کنونیِ ملت، همين آميختگی نيست.

آقايانِ محترم، تبليغ برای دين را به دورانِ بعد از رهايیِ ميهن و برای محوطه و چارچوبِ مساجد و کليساها و معابد بگذاريد.

با اين همه دينداریِ بی دينانِ به ظاهر روحانی، شما ديگر جامعه را بيش از اين مسموم نفرماييد.

در قرنِ بيست و يکمی که خودِ انسان، به خواستِ آفريدگارش که به او قدرت تعقل اهدا کرده و با استفاده از اين قدرت، به درجه خدايی رسيده و قادر به خلقِ ديگر انسانها و موجودات ميباشد، ديگر جايی برای خرافه گوييهای دينی نيست.

استدعا داريم بگذاريد که آنانيکه سخنها و راه حلهای سياسی برای رهايیِ ميهن دارند نيز از رسانه های شما برای رهايی ميهن، فرياد برای آزادیِ ميهن و ملت را سر دهند.

سپاسگزارم

سخنگوی اتحاد جهانی ايرانيان هوادار پادشاهی پارلمانی

عبدالرضا حيدری