وجدان و شرفِ يک انسان، گنجی است با ارزش تر از هر ثروتی ديگر.

دزدان و رشوه خواران، از اين ثروت بی بهره اند، چون از اين گنج( وجدان و شرف) چيزی ندارند.

عشقِ به ميهن و شرافت، لازم و ملزومِ يکديگرند، چون نميشود ميهن پرست و ملت دوست بود، ولی اموال و داراييهای ميهن و ملت را غارت کرده و ادعای شرافت نيز کرد.

غارتها و چپاولهای سردمدارانِ حکومتی، نشانه بی شرافتی آنان و بی تفاوتی و حتی دشمنی آنان با ملت و ميهن و اموال آنان است.

حکومتی که سگ، صاحبِ خود را نميشناسد و هر کدامشان از طرفی چنگ انداخته و ميخورند و می دزدند و ميبرند.

آقای آيت الله، درِ ديزی باز است، ولی حيای گربه کجاست؟!!!!!!!!!!!! کدام حيا، مگر اين آيت الله ها را زمانیکه وجدان و شرفی ندارند، حيايی ميباشد .

سازمان پرسپوليس

کيوان زيادلو