28.05.2004

با سرعتی هر چه بيشتر، روز نهايی = روز رهايی نزديک ميشود.

هر شخص و يا گروهی، آنرا به گونه ای مينامد: قيام عمومی، خيزش ملی، انقلاب، حرکت مردمی و ..... ، ولی در کل، منظور همگی يک چيز است و آن زلزله ای عظيم است که موجب ريزش ديوارها و ستونهای صبر و شکيبايیِ، گسترده و عمومی ملتی ميشود.

ولی بعد از آن چه ميگذرد، بستگی به فرهنگ هر جامعه ای دارد و همچنين موقعيتی که بعد از سقوطِ ناشی از اين بپا خيزی عمومی پديد می آيد.

در آنزمان اگر هر کس بدنبال قدرت و اشغال صندلی بدود و در اينراه هيچ معيار معنوی و انسانی را در نظر نگرفته و راه خود را برای رسيدن به قدرت، با لگد مال کردن ساير مبارزان و آزادگان تأمين کند، شاهد دوران بسيار وخيم و پر از هرج و مرجی خواهيم بود، بخصوص در موقعيتی که شاهديم که تعداد گروهها و احزاب سياسی، از صد نيز ميگذرد؛ و اين دليلی است بسيار موجه و مهم، برای قبول ضرورت اتحاد، حداقل بين نيروهای يگانه انديش، تا قبل از سقوط حاکميت ننگين جمهوری اسلامی.

اتحاد و انسجام، موجب تقويت نيروها و سريعتر سرنگون شدن رژيم و همچنين جلوگيری از هرج و مرج و جنگ بر سر قدرت، بعد از سقوط و در روز رهايی ميگردد.

دبيرخانه جبهه نجات

بابک توکل