دگر انديشی

 

با درود

 

تعصب، تکبر، تنفر، تملق و تمسخر، موجب تنزل انديشه، تفکر و تعقل گرديده و عواملی هستند که حکومت جمهوری شيطانی را، بر ميهن باستانی و غنی از فرهنگی تاريخی و تمدنی کهن ولی پيشرفته، تحميل کرده اند.

شاهد گذر بيش از 2 دهه زجر  و به همين اندازه، از دست دادن فرصتهای طلايی و مناسب برای رهايی ميهن بوديم.

تنها در سالی که گذشت، از دست دادن اينگونه فرصتها، بسياری اميدها را دستخوش ابطال کرد.

آرزوی نجات ميهن و قيامی عمومی، در 18 تير ماه، دستخوش خودخواهی تفرقه افکنان گرديد؛

فرصت و زمان مناسبی ديگر برای نجات ميهن، انتصابات فرمايشی مجلس هفتم بود، که اينبار نيز، رقاصان سياسی به ظاهر آزاديخواه، نتوانستند، يکپارچه آنرا تحريم کنند و گروهی، اين انتخابات را حق مردم دانسته و يا ديگرانی، حضور و يا عدم حضور در اين انتخابات را، نه منع کردند و نه تأييد و با بيانی موزيانه، آنرا به عهده مردم گذارده و اين فرصت نيز از دست رفت( برخی از جمهوريخواهان)؛

22 بهمن 1382، فرصت مناسبی ديگر بود، که متفاوت نوازیِ مطربان سياسی، آنرا به بيراهه کشاند؛

بعد از آن، آرزوی تحرک و قيامی به مناسبت جشنها و سنتهای نوروزی، همچون چهارشنبه سوری و يا سيزده بدر، ميرفت، که اينبار نيز بجای عملکردی قدرتمند، بيشتر به تبريکات تشريفاتی – سياسی پرداختيم و اين فرصت نيز از دست رفت.

خدا ميداند چه فرصتهای ديگری در آينده، بر سر راه ما خواهد بود و يا اگر اينچنين فرصتهايی نصيب ما خواهد شد و يا خير و در آنزمان و دوباره، به چه بهانه ها و يا نادانيهايی، آنانرا نيز از دست ميدهيم، چراکه هنوز اولويتها بر ما مشخص نيستند و هنوز  دست از کور ذهنی سياسی برنداشته ايم و هنوز شايد به نياز  و ضرورت اتحاد، واقف نيامده ايم.

چه کسی ميخواهد اين حکومت را عوض کند و آينده ميهن را بسازد؟!!!

آيا ما، کسانيکه توانايی خودسازی و دگر انديشی به معنای بهتر انديشی را نداريم؟  آيا ما، کسانيکه قادر به قبول اشتباهات خود و پرهيز از آنان نيستيم؟   آيا ما ميتوانيم، آينده سازان ايران فردا باشيم؟

 

اگر قرار است، همينگونه که تا کنون بوديم، در ادامه نيز بمانيم، حکومت جمهوری اسلامی نيز، همچون تاکنون، به تاخت و تاز و تداوم حيات خود، ادامه خواهد داد.

آنکس که توانايی خودشناسی و خودسازی را ندارد، نميتواند آينده ساز فردا باشد؛  عيب از خود ماست و شايد حکومت جلاد حاکم بر ميهن، لياقت ذهنهای کور و نادانيهای ما.

آرزو دارم که در اين سال جديد، به خود آييم و شخص ديگری باشيم.

 

به ما بياموزيد و از ما بياموزيد؛ از يکديگر بياموزيم.

 

دکتر عبدالرضا حيدری

جبهه نجات

savepeople@humanitary.ro