661/20.04.2004
چرا
پادشاهی؟
گروهی با بيان سئوالهايی
عمومی، اذهان را گيج ميکنند؛ سئوالهايی که مختص به يک گروه و يا اعتقاد خاص نبوده و از همه کس ميتوان
پرسيد.
يکی از سئوالهايی که از
سوی يک جمهوريخواه، مطرح گرديد، اينست: چرا پادشاهی؟
اين سئوال را هرشخصی ميتواند به
گونه ای که مناسب با حال خودش باشد، مطرح کند؛ مثلاً ما نيز ميتوانيم
بپرسيم، چرا جمهوری؟ و يا چرا کمونيست؟
قبول هر باور و انديشه ای، بايد
بر پايه معقولات و استدلال باشد و نه بر پايه شعار و خيال پردازی،؛ ازينرو
معتقدين نظام پادشاهی، دلايل خود را داشته که موظف به استدلال آنها ميباشند
و سايرين نيز( جمهوريخواهان، کمونيستها، ... ) نيز بايد توانايی استدلال و
توجيه انتخاب و باور خود را داشته باشند، اگر استدلالی در انتخابشان وجود
دارد.
ممکن است پاسخ به سئوال چرا
پادشاهی، تکرار مکررات باشد، ولی خود را موظف ميدانيم تا زمانيکه اين
سئوال تکرار ميشود، معتقدين نظام پادشاهی نيز پاسخهای خود را تکرار
کنند.
اول اينکه منظور ما معتقدين نظام
پادشاهی در ايران، نظام پادشاهی به معنای مطلق کلام و
ناجی بشريت و جهان نيست، بلکه هر نوع نظامی را، خاص موقعيت
اجتماعی هر مکانی ميدانيم.
با اين استدلال، مثلاً به هيچ
رويی، پادشاهی را مناسب برای آمريکا و ...، نميدانم، زيراکه
زيربنای سياسی و بنياد اجتماعی اين کشورها، از آغاز بر
جمهوری پايگذاری شده است.
قابل اشاره است که معتقدين نظام
پادشاهی ايران، همانند کمونيستها، جهان وطن نيستند که سعی در تحميل يک
نظام به تمام جهان را کنند، بلکه فقط سخن از آنچه برای ايران مناسب ميدانيم،
ميکنيم.
آنزمان که ملتی، هويت و تاريخ و
تمدن و ارزشهای خود را زير پای گذارد، انتظار رشد فرهنگی و
اجتماعی از چنين جوامعی غير قابل باور است؛ و پايه و اساس فرهنگ و
هويت و تاريخ کهن ايران، بر مبنای پادشاهی ميباشد، البته اين بدان
معنا نيست، که در طول هزاره های پادشاهی ايران، همه چيز نکو بوده،
همانگونه که در طول وجود بسياری جمهوريها در جهان و در 25 سال اخير در
ايران، شاهد بسياری نارواييها از سوی حکومتهای جمهوری نيز
بوده ايم.
اگر منظور از جمهوری، نمونه
های دموکراتيک و پيشرفته و خوب آنست، پس چرا نبايد زمانيکه از پادشاهی
سخن ميگوييم، به نمونه های خوب و آزاد و پيشرفته آن توجه کنيم.
به هر حال، در دموکراسی و مردم
سالاری(حکومت مردم)، در هر دو صورتش، چه جمهوری و چه پادشاهی،
تفاوتی وجود ندارد، چون همه امور بدست منتخبين مردم انجام ميگيرد و تنها
تفاوت در نوع و نماد و نام نظام است که هر ملتی بايد آنرا بر اساس تاريخ
خود، که از افتخارات ملی آن ميهن است، برگزيند.
اين، گوشه ای از دلايلی است
که ميگوييم، ايران پادشاهی
پاينده ايران
جبهه نجات( هم پيمان با اتحاد
جهانی ايرانيان هوادار پادشاهی پارلمانی)
عبدالرضا حيدری