چند سطری از کتاب" جادوی سياه" نوشته دکتر عبدالرضا حيدری

هيچکدام از ما انسانها، زندگی مطلق، ازلی و ابدی نداريم و ازينرو بسيار خطرناک است که در کوته دوران زندگی، در فضايی هراسناک و پر از مجهولات و خرافه، بسر بريم.

پلکان هستی، بی انتهاست، ولی آيا به جای در پايين اين پلکان ماندن و همچون خنگان و کودنان، به دور خود چرخيدن، بهتر نيست که سعی به بالا رفتن از اين پلکان کنيم.

هيچ انسانی در طول کوتاه مدت زندگی خود، نميتواند به پايان اين پلکان رسد، ولی هر قدر را که توانا هستيم، بايد بالا رويم و ادامه مسير، وظيفه آيندگان و نسلهای ديگر است و اين تنها راه تکامل انسان است.

از آنچه گذشتگان ساختند، بهره جوييم و ما بسازيم تا آيندگان، بهره برند.

ولی آنچه هم اکنون در ميهنمان ميگذرد، بر خلاف تمامی اصول منطق و انسانيت است؛ نه تنها، حق صعود بر اين پلکان را نداريم، بلکه آن مسيری را نيز که گذشتگان طی کرده بودند، به اجبارِ حکومت سياهِ ولايت فقيه، به پايين و به عقب بازگشتيم.

ولايت، نميتواند چيزی باشد، بجز وقاحت و نتيجه حکومت ولايتی، حقارت است؛ همانچه اکنون در ميهنمان، شاهدش هستيم

Abdolreza Heidari .